ماشین بافندگی بخش مهمی از انواع ماشین آلات نساجی را تشکیل می دهد. در ادامه لیست ماشین آلات بافندگی موجود در ایده گستر صنعت را مشاهده می نمایید.
ماشین بافندگی Weaving Machinery در صنعت نساجی به دستگاه یا ماشینی گفته می شود که در آن ها تولید پارچه با مکانیزم بافتن تار و پود پارچه ها انجام می شود. دستگاه بافندگی دستگاهی مکانیکی به منظور بافتن پارچه است. به عبارت دیگر از این ماشین ها تنها برای تولید پارچه استفاده می شود. در صنعت نساجی و زیر مجموعه ی آن، یعنی صنعت بافندگی، ماشین آلات مختلفی به این منظور وجود دارد. در بالای صفحه می توانید ماشین آلات نساجی موجود در این دسته را مشاهده نمایید.
انواع دستگاه یا ماشین بافندگی Weaving Machinery را می توان دسته بندی نمود. این دسته بندی بر اساس سیستم تشکیل دهانه نخ تار یا سیستم پودگذاری انجام می شود. در ادامه به ارائه ی توضیحاتی پیرامون این طبقه بندی ها می پردازیم.
انواع دستگاه بافندگی با توجه به سیستم پود گذاری، به دو دسته عمده طبقه بندی می شوند. این دسته ها عبارتند از: ماشین های بافندگی دارای ماکو و ماشین های بافندگی بدون ماکو. در جدول زیر طبقه بندی انواع دستگاه بافندگی Weaving Machinery را مشاهده می نمایید.
انواع دستگاه بافندگی ماکودار از ماکو برای قرار دادن پود استفاده می کنند. ماکو دارای یک بدنه چوبی با وزنی حدود ۱۵۰ الی ۲۵۰ گرم است. نخ پود را یک ماسوره بر روی ماکو می پیچد که خود در داخل بدنه چوبی ماکو قرار می گیرد.
ماشین بافندگی Weaving Machinery ماکودار محدودیت هایی دارد که عبارتند از:
در مقابل دستگاه بافندگی Weaving Machinery بدون ماکو به دلیل مزایای خود به سرعت جایگزین انواع ماکودار شدند. این گروه از ماشین بافندگی به دسته های مختلفی تقسیم می شوند که در زیر به آن ها اشاره می کنیم:
در تصویر زیر می توانید تمام سیستم های ممکن پودگذاری را مشاهده نمایید.
انواع ماشین بافندگی Weaving Machinery را بر اساس مکانیسم تشکیل دهنه نیز می توان دسته بندی کرد. در این حالت ماشین ها به سه دسته مجزا تقسیم می شوند:
دستگاه بافندگی Weaving Machinery بادامکی وردها را با کمک اهرم های بادامکی به کار می اندازد. در این حال وردها طبق طرح های داده شده به دستگاه پارچه را طراحی می کنند. دستگاه بافندگی بادامکی دارای مزایایی است که عبارتند از:
بر اساس میزان تکراری بودن بافت، تعداد بادامک ها در ماشین بافندگی بادامکی مشخص می شود. در این حالت برای بافت سرژه ۳/۱، به تعداد ۴ عدد بادامک نیاز داریم. البته دستگاه بافندگی Weaving Machinery بادامکی محدودیت هایی هم دارد. از مهمترین محدودیت های آن می توان به موارد زیر اشاره نمود:
کنترل وردها در ماشین بافندگی دابی به جک ها و اهرم ها سپرده شده است. همچنین کنترل بالا و پایین آمدن وردها نیز توسط زنجیره های الگو انجام می گردد.
در جدول زیر می توانید به اختصار دسته بندی انواع دستگاه بافندگی را بر اساس مکانیسم تشکیل دهنه مشاهده نمایید.
البته ماشین بافندگی دابی را می توان با حداکثر 32 ورد تجهیز کرد. این ویژگی منجر به بالا رفتن توانایی بافت می شود. با استفاده از دستگاه بافندگی دابی می توان به بافت انواع طرح های لانه زنبوری، حوله ای، کرپ، توری بدلی و مخمل کبریتی پرداخت. مکانیسم کار ماشین بافندگی دابی بسیار پیچیده تر از دستگاه بافندگی بادامکی است. این امر موجب می شود تا هزینه اولیه و هزینه نگهداری آن نیز بسیار بالاتر باشد.
مکانیسم ماشین بافندگی Weaving Machinery ژاکارد متفاوت است. در این دستگاه ها، ریسمانی به نام ریسمان ژاکارد عمل وردها را بر عهده می گیرد و نخ های تار را کنترل می کند. این ویژگی باعث می شود که امکانات بافت به شکلی نامحدود افزایش یابد. به این ترتیب با دستگاه بافندگی ژاکارد می توان به تولید پارچه هایی با طرح های پیچیده مانند طرح حیوان، گل یا طرح های هندسی پرداخت. سیستم های موجود ماشین بافندگی ژاکارد برگرفته از Staubli در این جدول ارائه شده است.
دستگاه بافندگی Weaving Machinery دستی اغلب از چوب ساخته می شود. در تصویر زیر، نمونه ای از این دستگاه ها را می توانید مشاهده کنید.
پودگذاری: در ماشین بافندگی قرار دادن نخ پود در فضای باز شده میان تارها به فرآیند پودگذاری معروف است. این عمل با استفاده از ابزاری به نام ماکو انجام می شود. برای این کار، ابتدا قرقره نخ (که ماسوره نام دارد) به درون ماکو قرار داده می شود و انتهای نخ پیدا می شود. با حرکت دادن ماکو در میان تارها، نخ پود در جای خود قرار می گیرد.
دفتین زنی: دفتین ابزاری است در دستگاه بافندگی که برای فشردن نخ پود به لبه پارچه مورد استفاده قرار می گیرد. این وسیله شامل شانه ای با دندانه های چوبی یا فلزی است. شانه را می توان به آسانی از دفتین جدا کرد و با شانه دیگری جایگزین نمود. تعداد نخ هایی که از هر دندانه عبور می کنند مهم است. تعداد دندانه های شانه در هر متر به عنوان مقیاسی برای سنجش شانه ها در ماشین بافندگی به کار می رود.
پیچش پارچه: هنگامی که پارچه بافته می شود، آن را بر روی غلتکی مخصوص به نام غلتک پیچش می پیچند. در صورتی که مقدار پیچش بیش از حد باشد، فاصله بین نخ های پود افزایش می یابد و اگر در ماشین بافندگی پیچش کافی نباشد، نخ های پود بیش از حد به هم نزدیک می شوند.
با ظهور و استفاده از موتورهای الکتریکی در ماشین بافندگی، فرآیند بافت به طور قابل توجهی سریع تر شد و تولید پارچه ها با شتاب بیشتری انجام گرفت. اگرچه موتورهای الکتریکی دارای حركت چرخشی هستند، پرتاب ماکو به انرژی ضربه ای نیاز داشت. همچنین، بافت پارچه به صورت دقیق و ریزبافت است و لازم است که پیچش پارچه نیز به شکلی ملایم و مداوم انجام شود. از سوی دیگر، در دستگاه بافندگی سرعت چرخش معمول موتورهای الکتریکی در حدود 200 تا 400 دور در دقیقه (RPM) قرار داشت. برای حل این مشکل، از سیستم های چرخدنده، چرخ و زنجیر، و چرخ و تسمه استفاده شد. هرچند عمل پودگذاری همچنان با ماکو انجام می گرفت، سرعت آن به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافت که این امر به نوبه خود موجب رشد سرعت بافت پارچه شد.
یکی از پیشرفت های اساسی در صنعت بافندگی، توسعه دستگاه بافندگی Weaving Machinery کاملاً اتوماتیک بوده است. این دستگاه ها با هوشمندی کامل طراحی شده اند و قادرند بر اساس برنامه ها و طرح های از پیش تعیین شده عملیات خود را به انجام رسانند. در تصویر زیر می توانید نمونه ای از آن را مشاهده کنید.
برای بافتن یک نخ پود، نیاز به مجموعه ای از عملیات خاص به نام سیکل بافت در دستگاه بافندگی Weaving Machinery است که شامل مراحل زیر می باشد:
فرآیندهای بالا در ماشین بافندگی برای هر نخ پود به طور مکرر انجام می شود و به همین دلیل به آن چرخه بافت گفته می شود. برای بافت 10 نخ پود، مراحل ذکر شده 10 بار تکرار خواهند شد. در ماشین های اتوماتیک، کنترل مراحل پودگذاری و همچنین تعیین و اصلاح کشش نخ های تار را نیز به این فرایند می افزایند.
همچنین بخوانید ← ماشین آلات دست دوم نساجی
دستگاهی است که با مکانیزم بافتن نخ های تار و پود، پارچه تولید می کند. هدف اصلی آن تبدیل نخ به پارچه با استفاده از فرآیندهای بافت است، که اساساً برای تولید انبوه منسوجات به کار می رود.
بر اساس سیستم پودگذاری، به دو دسته عمده تقسیم می شوند: ماکودار و بدون ماکو. هر یک از این دسته ها دارای ویژگی ها و محدودیت های خاص خود هستند.
این ماشین ها از ماکو برای قرار دادن پود استفاده می کنند. با این حال، محدودیت هایی مانند سرعت کم، وزن زیاد ماکو، و وقفه های زیاد به دلیل تعویض ماسوره های خالی باعث شد که ماشین های بدون ماکو به دلیل مزایایشان به سرعت جایگزین آن ها شوند.
شامل ماشین بافندگی پروژکتایل، ایرجت، جت آب، و دستگاه بافندگی راپیری است.
به سه دسته اصلی تقسیم می شوند: ژاکارد، بادامکی، و دابی. هر یک از این مکانیسم ها قابلیت های متفاوتی در ایجاد طرح های بافت دارند.
ماشین بافندگی بادامکی وردها را با اهرم های بادامکی کنترل می کند و دارای مکانیسم ساده تر و هزینه اولیه پایین تری است، در حالی که دابی، کنترل وردها را به جک ها و اهرم ها سپرده و مکانیسم پیچیده تر و هزینه نگهداری بالاتری دارد. دابی می تواند با حداکثر 32 ورد تجهیز شود.
این ماشین با استفاده از ریسمان ژاکارد، امکانات بافت را به شکلی نامحدود افزایش می دهد. این ویژگی به آن اجازه می دهد تا پارچه هایی با طرح های پیچیده مانند طرح حیوان، گل یا طرح های هندسی تولید کند که با سایر مکانیسم ها دشوار است.
پودگذاری به فرآیند قرار دادن نخ پود در فضای باز شده میان نخ های تار اشاره دارد. این عمل معمولاً با استفاده از ابزاری به نام ماکو یا سیستم های بدون ماکو انجام می شود تا بافت پارچه شکل گیرد.
به دلیل سرعت بافت بالاتر و یکنواختی بیشتر در بافت. این ماشین ها همچنین امکان تولید پارچه های با عرض بیشتر و کاهش نیروی انسانی را فراهم آوردند.
چرخه بافت در دستگاه بافندگی شامل مراحلی مانند تشکیل دهنه (حرکت وردها)، پودگذاری (قرار دادن نخ پود)، استفاده از دفتین (فشردن نخ پود)، آزاد شدن نخ تار، و پیچیدن غلتک پارچه است. این مراحل برای هر نخ پود به طور مکرر انجام می شوند.