در بخش اول بررسی کردیم که ویژگی های مهاجرت تحت تأثیر چه مواردی است.
بخوانید:
گرما معمولاً از طریق تماس با مسیرهای گرم شده به فیلامنت های تاب خورده منتقل می شود که توسط یک محیط فاز بخار برای تثبیت حرارتی یکنواخت گرم می شوند. با این حال، روش های گرمایش جایگزین استفاده شده است. در هنگام خروج از گرمکن، نخ در حالت کشیده، تاب خورده و در دمای بالا قرار دارد. گرمکن پایین دست، نخ قبل از ورود به واحد تاب از طریق عبور از یک راهرو فلزی خنک می شود. طرح های مختلف مسیر خنک کننده موجود است. برای یک نسبت کشش مشخص، افزایش سطح تاب اعمال شده در منطقه تکسچرایزینگ کردن بلافاصله قبل از اعمال کننده تاب (که در صنعت به عنوان واحد تاب یا تجمیع aggregate گفته می شود) باعث کاهش کشش نخ (T1) می شود.
نتایج افزایش زاویه مارپیچ تاب در نخ تاب
این نتیجه افزایش زاویه مارپیچ تاب در نخ تاب خورده است که در حالت پلاستیکی قرار دارد، به موجب آن:
- نیروهای انقباضی تاب قابل توجه نیستند زیرا نخ در حالت پلاستیکی است.
- کشش نخ محوری تا حد زیادی تابعی از مجموع نیروهای کششی فیلامنت منفرد/ تنش است.
- زاویه های مارپیچ تاب سرتاسر فیلامنت با افزایش تاب افزایش می یابد.
شکل نمودار شماتیک یک مسیر نخ را نشان می دهد که شامل یک گرمکن ثانویه است. عملکرد این گرمکن بازآرایی نخ تجعد یافته در حالت بدون تاب وحالت استراحت یافته در کمترین کشش است. این باعث کاهش قدرت انقباضی یا کش آمدن زیاد در نخ تکسچرایزینگ می شود که ذاتی منطقه اصلی تکسچرایزینگ کردن است. به طور کلی، در استفاده نهایی در زمان بافت پارچه، که عمدتاً از نخ های پلی استر تکسچرایزینگ استفاده می شود، الاستیسیتی زیاد نخ لازم نیست.
نخ نایلون تکسچرایزینگ شده
نخ های نایلون تکسچرایزینگ شده با تاب مجازی دارای الاستیسیته بالاتری نسبت به پلی استر هستند. بنابراین، در صنایع بافندگی حلقوی گردبافت و جوراب بافی ظریف بافت، که الاستیسیته بالایی در آنها مطلوب است، بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. در نتیجه، ماشین آلات تکسچرایزینگ با تاب مجازی به ترتیب برای صنایع پلی استر و نایلون عمدتاً از نوع دو گرمکنی و تک گرمکنی هستند.
هنگام استفاده از گرمکن ثانویه، نخ تکسچرایزینگ شده تحت گرما استراحت داده می شود و تنش های داخلی را در ساختار مولکولی فیلامنت ها آزاد می کند. برای این منظور، تغذیه مازاد نخ تحویلی زیاد در منطقه گرمکن، معمولاً 8٪ تا 20٪، برای کشش کم نخ لازم است. گرمکن ها به صورت لوله ای و بدون تماس هستند تا از اصطکاک سطح به نخ جلوگیری کنند. افزایش درجه حرارت تنظیم شده گرمکن و به میزان کمتری، کاهش تغذیه مازاد، باعث کاهش تجعد نخ تکسچرایزینگ شده و الاستیسیته می شود.
آزاد شدن تنشهای داخلی فیلامنت از طریق استفاده از گرمکن ثانویه نیز باعث کاهش تاب زنده نا مطلوب در نخ می شود. تاب زنده بسیار زیاد می تواند به دلیل تمایل به گره خوردن در ایجاد توقف – شروع فرآیند های پایین دست، مانند استفاده از تار برای بافندگی راشل، مشکل ساز شود.
محدودیت های یکدست بودن کیفیت نخ در سطح تاب پایین و دمای گرمکن
زنده بودن تاب، گشتاور پیچشی باقیمانده در نخ است که ذاتی فرآیند تثبیت حرارتی تاب در منطقه تکسچرایزینگ کردن اولیه است. این تاب باقیمانده با افزایش سطح تاب اعمال شده، به دلیل افزایش ذاتی (اینترمینگل) های فیلامنت که خود تابی در یک فرم مارپیچ ساده را محدود می کند، کاهش می یابد. در نتیجه، کشش آمدن کم را نمی توان به سادگی با اعمال دما و تاب پایین در منطقه تکسچرایزینگ اولیه تحقق بخشید، زیرا سطح گشتاور باقیمانده ممکن است در فرآیند پایین دست بسیار زیاد و مشکل ساز باشد. همچنین محدودیت های دیگری نیز در رابطه با موضوعات یکدست بودن کیفیت نخ در سطح تاب پایین و دمای گرمکن وجود دارد.
تکسچرایزینگ کردن با تاب مجازی یک فرآیند چند موقعیتی است که به طور معمول شامل 216 یا 240 موقعیت در هر ماشین است. برای یکدست بودن کیفی نخ تکسچرایزینگ شده، مهمترین موارد این است که:
- دمای مسیر گرمکن در حد تحمل شدید در سراسر دستگاه حفظ می شود.
- سرعت مولفه تغذیه نخ ها بین موقعیت ها ثابت باشد.
- هندسه های مسیر نخ برای موقعیت های منحصر به فرد (مخصوصاً در منطقه تکسچرایزینگ اولیه) در دستگاه یکسان باشد.
- سطح تماس نخ در سرتاسر دستگاه یکدست باشد (با توجه به راهنماهی سرامیکی، هر مولفه سایش و تمیزی).
- تقاضا برای سلسله عملیاتی ساده برای یکدست بودن در کیفیت نخ تکسچرایزینگ بسیار زیاد است.
مکانیزم تاب مجازی
در تکسچرایزینگ کردن با تاب مجازی، عملکرد برنامه تاب این است:
- تاب را به نخ فیلامنت ممتد در بالادست اعمال کننده تاب (که به آن واحد تاب یا تجمیع گفته می شود) اعمال کنید و تاب پایین دست اعمال کننده تاب را آزاد کنید.
- گشتاور پیچشی را به نخ بالادست واحد تاب اعمال کنید تا در حین عبور نخ از روی گرمکن، برای تجعد مطلوب فیلامنت، سطح تاب کافی تحقق یابد.
- انعطاف پذیری کافی را برای سطح تاب مورد نیاز فراهم کنید تا دربیش از محدوده واقع گرایانه نمره نخ (به طور معمول نایلون 8 دیتکس تا پلی استر330 دیتکس) تحقق یابد.
- یکدست بودن سطح تاب را بین موقعیت های فرآیند بر روی دستگاه تکسچرایزینگ فراهم کنید، به طوری که از یکدست بودن مقدار تجعد و قوام جذب رنگ در محصول تکسچرایزینگ اطمینان حاصل کنید.
- تاب را به گونه ای اعمال کنید که در اثر خود عملیات تاب دادن آسیبی به فیلامنت ها وارد نشود.
مکانیزمی که تاب به یک نخ فیلامنت ممتد و در حال حرکت منتقل می شود و پس از خروج از واحد تاب به طور مداوم آزاد می شود.
سایر نکات مکانیزم تاب مجازی
- برای یک وضعیت ساکن، بدون حرکت محوری از طریق واحد تاب، یک تاب برابر و مخالف با نخ بالادست در واحد پایین دست تشکیل می شود.
- بدیهی است که این امر در هر دو جهت پیچش S و Z اعمال می شود.
- وقتی نخ در جهت محوری از طریق واحد تاب تغذیه می شود، تاب داده شده به نخ بالادست توسط تاب برابر و مخالف واحد پایین دست لغو می شود. در نتیجه، نخ هیچ تاب دیگری (باقیمانده ای) در واحد پایین دست ندارد. این مبنای روش تاب دادن است که در تکسچرایزینگ کردن با تاب مجازی اعمال می شود، یعنی:
- نخ در حال حرکت در حالت تاب خورده ی خود در بالادست واحد تاب تثبیت حرارتی می شود و قبل از رسیدن به واحد تاب در دمای قابل اعمال، سرد می شود.
- هنگام خروج از واحد تاب، فیلامنتها بلافاصله تابشان باز می شود، اما تجعد را از شکل تاب خورده تثبیت حرارتی شده خود نگه می دارد.
سطوح تاب در فرآیند تاب مجازی
سطوح تاب که در تکسچرایزینگ کردن با تاب مجازی تجربه می شود، تا حد زیادی با توجه به نمره نخ متفاوت است. شکل قبلی یک روند معمول در سطح تاب با افزایش تراکم خطی نخ تکسچرایزینگ شده (دسیتکس) را نشان می دهد. این داده ها با گرفتن نمونه های نخ تاب خورده از منطقه تکسچرایزینگ اولیه و اندازه گیری سطح تاب آنها با بازکردن تاب نخ با استفاده از تجهیزات اندازه گیری تاب آزمایشگاهی فراهم شده است. نرخ تاب دادن در واقع زیاد است و برای برنامه های با سرعت بالا با دسی تکس کم می تواند بیش از 100000 دور در ثانیه برای سرعت تکسچرایزینگ فعلی باشد.
بخوانید:
References
Sh. Mischinev, Dr. Betschev et al., Untersuchung des Set-Prozesses bei der Falschdrahttexturierung von Polyester-Filamentgarnen, Textil Praxis International, 234–
237, March (1988).
C. Atkinson, A. Babakhani, Texturing of Yarn for Hosiery End-Uses, Knitting
International, 40–44, Oct. (1991).
Monsanto, Draw-textured Yarn Technology (1974).
J.W.S Hearle, L. Hollick, D.K. Wilson, Yarn Texturing Technology, Woodhead
Publishing Ltd (2001).
