صنعت نساجی بروجرد یکی از صنایع مهم و تاریخی در این شهرستان است. بروجرد به عنوان یک مرکز تولید پارچه و منسوجات آن در ایران شناخته می شود و دارای قدمتی طولانی در این حوزه است. در ایران صنعت نساجی بعد از نفت، بزرگترین صنعت کشور است و نساجی بروجرد به دلیل تنوع بالایی که دارد، هم موفق است و هم بازار جذب وسیعی دارد. این صنعت یک منبع اشتغال مهم برای بومی های این منطقه هم هست. بسیاری از خانواده ها در بروجرد به این صنعت مشغول هستند.
صنعت نساجی بروجرد
صنعت نساجی بروجرد در سال 1362 کار خود را آغاز کرد. این صنعت با حدود 15 میلیارد ریال در شهر بروجرد استان لرستان یعنی در غرب ایران کار خود را شروع کرد. زیربنا این پروژه بزرگ 124 هزار متر مربع است. واحدهای آن شامل رنگرزی، ماشین بافندگی، دستگاه ریسندگی رینگ، اپن اند، نخ رنگ کنی، تکمیل و چاپ می باشد. صنعت نساجی بروجرد ظرفیت سالیانه تولید بیست میلیون متر را دارد. محصولاتش هم شامل انواع پارچه های پیراهنی، ملحفه، لباسی، پرده ای و رو مبلی می باشد. پرسنل این مجموعه بزرگ 1200 نفر است. این کارخانجات از بهترین مواد اولیه در تولید محصولاتش استفاده می کند. دارای مدرن ترین و به روز ترین ماشین آلات نساجی و تجهیزات آزمایشگاهی است. این کارگاه ها معمولا از تکنیک های سنتی و مدرن در کنار هم استفاده می کنند.
صنعت نساجی بروجرد همواره سعی کرده در اوج قدم بردارد و نیازهای مشتریانش را در کوتاه ترین زمان ممکن برآورده سازد. همچنین با کمک دانش فنی و تجربه کارکنانش و استفاده بهترین مواد اولیه توانسته محصولاتی مطابق استاندارهای جهانی تولید کند. در حال حاضر محصولات نساجی بروجرد عمدتا به ايتاليا صادر می شود. در آينده نزديك هم با اجرای طرح دوخت لباس علاوه بر پارچه، لباس نيز صادر خواهد شد. امروزه بی شک صنعت نساجی بروجرد یکی از برجسته ترین شرکت ها در صنعت نساجی ایران به حساب می آید. همین طور اسم این شرکت امروز برای تمام دست اندرکاران و متخصصان در ایران و اروپا نامی آشناست و از شهرت خوبی برخوردار است.
مشکلات نساجی این استان
صنعت نساجی بروجرد همانند دیگر شرکت های این صنعت دچار تنگناهی متعددی در زمینه برنامه نداشتن اصولی شده است. این صنعت دچار معضل فروش محصولاتش است که از عدم توجه به بازایابی درست و شناخت منطقی بازار نشات می گیرد. ورود محصولات بی کیفیت از کشورهای همسایه با قیمت های نازل مشکل دیگر این شرکت است. قبضه شدن بازار توسط این محصولات وارداتی هم سهم تولید کنندگان داخلی را بسیار کاهش داده است. کمبود سرمایه گذاری ضرری است که مدام به این شرکت وارد می شود. تزریق نشدن سرمایه مانع تجهیز شدن دستگاه ها می شود و این امر بر تولید و کیفیت محصولات تاثیر منفی می گذارد. تحریم ها و مشکلات کشور و همین طور نوسانات قیمت و کمبود مواد اولیه نیز بر تولید اثر دارند.
از دیگر مشکلات صنعت نساجی بروجرد می توان به عدم نوآوری و کاهش رقابت پذیری اشاره کرد. از دیگر موارد می توان به کمبود نیروی ماهر، بی علاقگی افراد نسبت به این کار و حل نشدن مشکلات کارگران و افراد مشغول در این حوزه اشاره کرد. نکته آخر تغییرات در سلیقه مشتریان و به خصوص جوانان است. تغییرات سریع در سلیقه می تواند برای شرکت های نساجی دردسرساز باشد. تنها راهکارش سرعت بالای انعطاف و تطبیق پذیری تولیدکنندگان بر این روند باشد.
البته موارد یاد شده محدود به صنعت نساجی نیستند بلکه در بسیاری از صنایع مانند صنعت غذا (کارخانجات غذایی، رستوران و…)، صنعت سرگرمی (تفریحات، توریسم و…) نیز با این مشکلات دست و پنجه نرم می کنند. این موضوع نشانگر نیاز به یک بازنگری اساسی در صنایع کشور عزیزمان ایران است.
